Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation

Προβλήματα απογείωσης

Συνηθισμένα λάθη των εκπαιδευόμενων είναι να τραβούν απότομα κάτω τα φρένα, μετά να αφήνουν απότομα επάνω τα φρένα, να προσπαθούν να καθίσουν χρησιμοποιώντας και τα δυο χέρια ενώ κρατούν τα φρένα, να στηρίζονται στα φρένα όταν παραπατούν, να κρέμονται στους ιμάντες για να καθίσουν στο κάθισμα τους. Όλα αυτά και αλλά πολλά. Το φιλμ Μαξ δείχνει λιγότερα από αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι η απογείωση επιτυγχάνεται:
1. Με την ταχύτητα και όχι με τα φρένα. Όταν π.χ. η πτέρυγα είναι πάνω από το κεφάλι σας αλλά δεν είναι σταθεροποιημένη τότε κάντε βήματα προς τα κάτω για να την βάλετε σε πτήση, δηλαδή να επιτύχετε την ελάχιστη ταχύτητα της. Έτσι θα υπακούσει άμεσα στους χειρισμούς σας.
2. Τα χέρια κατά την απογείωση πρέπει να κινούνται ανεξάρτητα με το υπόλοιπο σώμα, διότι χειρίζονται τα φρένα.
3. Να υπάρχει αρμονία στην κίνηση μας. Δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε βίαια στους χειρισμούς μας. Προοδευτική κίνηση και πολλές ασκήσεις εδάφους.

Κατά την απογείωση:
1. Η πτέρυγα μας προσπερνά: Διότι δεν την καθυστερήσαμε με τα φρένα ή δεν επιταχύναμε εγκαίρως λίγο πριν να φτάσει πάνω από το κεφάλι μας.
2. Η πτέρυγα δεν σηκώνεται ενώ τρέχουμε δυνατά: Διότι βιαστήκαμε, ενώ έπρεπε να καθυστερήσουμε λίγο, να μπει σε πτήση η πτέρυγά μας και μετά να τρέξουμε δυνατότερα. Είναι πολύ πιθανόν να τραβάμε κατά την κίνησή μας, ασυναίσθητα, τα φρένα.
3. Η πτέρυγα σηκώνεται με κλίση. Διότι δεν είχαμε την σωστή θέση προς τον άνεμο η ένα από τα δυο χέρια μας το πιέσαμε περισσότερο από το άλλο. Εάν η κλίση είναι μικρή, μπορεί να διορθωθεί με τρέξιμο προς έστω λίγο λάθος διεύθυνση και διόρθωση αμέσως μετά.

Όμως το αλεξίπτωτο πλαγιάς είναι η μόνη συσκευή ελεύθερης πτήσης που μπορούμε να ακυρώσουμε την απογείωσή μας.
Έτσι πρέπει να ακυρώνουμε την απογείωση μας όταν:
α. Η πτέρυγά έχει εμπλοκή με τα σχοινάκια.
β. Νιώθουμε ότι κόπηκε ένα σχοινάκι στο τράβηγμα η πιάστηκε κάπου η πτέρυγα.
γ. Η μία πλευρά της πτέρυγας σηκώνεται κλειστή και δεν διορθώνεται.
δ. Η πτέρυγα στρέφεται προς άλλη κατεύθυνση από την αναμενόμενη.
ε. Κάτι δεν μας αρέσει στην αίσθηση που μας δίνει το “φούσκωμα” της πτέρυγας.
στ. Η ένταση του άνεμου μάς παρασύρει προς τα πίσω.

Πως ακυρώνουμε μια απογείωση;
Η ακύρωση της απογείωσης δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί με ακρίβεια, γιατί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Στην διαδικασία ακύρωσης σταματάμε να τρέχουμε και συνήθως το αλεξίπτωτο καταλήγει αμέσως στο έδαφος. Η δική μας πρόταση είναι να τραβήξουμε τους ιμάντες Γ η Δ προς το έδαφος, επεμβαίνοντας έτσι δυναμικά στην πτήση μας. Είναι σύνηθες να χρησιμοποιούν πολλοί από εμάς και τα δυο φρένα, κάτι που συνήθως είναι επιτυχημένο στη άπνοια. Εάν όμως ο άνεμος είναι ισχυρός τότε υπάρχει πιθανότητα τραβώντας τα φρένα να απογειωθούμε χωρίς την θέληση μας.
Έχω διαβάσει ότι μπορούμε να βοηθήσουμε την ακύρωση τραβώντας το ένα φρένο, ενώ κινούμαστε προς την ίδια κατεύθυνση παράλληλα στην πλαγιά, όταν το δοκίμασα έπεσα στο έδαφος.
Σκεφθείτε το ασφαλέστερο για εσάς κάνοντας πρακτική. Πάντως μην διστάζετε.
Πολλοί έμπειροι πιλότοι κάνουν ένα δοκιμαστικό “φούσκωμα” για να δουν τις συνθήκες που επικρατούν. Η πτέρυγα μας δίνει σημαντικές πληροφορίες σε αυτή την διαδικασία. Μαθαίνουμε αποκτώντας εμπειρία να καταλαβαίνουμε απόλυτα τυχόν προβλήματα που παρουσιάζονται κατά την αρχική φάση της απογείωσης. Εάν είναι κατάλληλες οι συνθήκες απογειωνόμαστε, διαφορετικά ακυρώνουμε περιμένοντας για κάτι καλύτερο.
Προηγουμένως αναφερθήκαμε σε κατάσταση άπνοιας και ισχυρού ανέμου. Δηλαδή σε δυο ακραίες καταστάσεις. Στην άπνοια πρέπει να οπισθοχωρήσουμε ένα μέτρο αφήνοντας χαλαρά τα σχοινάκια ώστε να εκμεταλλευτούμε το πρώτο βήμα της εκκίνησης μας που είναι αργό. Πρέπει να περιμένουμε την πτέρυγα να έλθει επάνω από το κεφάλι μας, πιέζοντας ενώ τρέχουμε τους Α ιμάντες. Όταν νοιώσουμε ότι δεν τραβάμε πλέον, αλλά η πτέρυγα είναι επάνω μας πρέπει να κινηθούμε εντονότερα χωρίς να τραβάμε τα φρένα μέχρι την στιγμή που θα νοιώσουμε το βάρος μας να ελαττώνεται και έχει ξεκινήσει η απογείωση μας.
Ενώ φυσάει ισχυρός άνεμος και αποφασίσουμε να πετάξουμε πρέπει να εφαρμόσουμε διαφορετική τακτική. Η απογείωση με ισχυρό άνεμο είναι μια διαδικασία με κινδύνους. Δεν πρέπει να επιχειρούμε τίποτα εάν προηγουμένως δεν το έχουμε δοκιμάσει σε ασκήσεις εδάφους. Πολλοί πιλότοι ζητούν βοήθεια από άλλον πιλότο, για να μην παρασυρθούν προς τα πίσω απ’ τον ισχυρό άνεμο. Ειδικά στην απογείωση διπλού αλεξίπτωτου ενδείκνυται. Αλλά σε απογειώσεις με μονό αλεξίπτωτο έχουν συμβεί πολλά ατυχήματα εξαιτίας αυτής της “βοήθειας”. Παρ’ όλα αυτά σ’ όποιον ζητήσουμε να μας βοηθήσει, πρέπει να θεωρεί ότι είναι ένα επί πλέον βάρος στον απογειωνόμενο πιλότο, να μας ακολουθεί όπου πηγαίνουμε και να μας αφήσει όταν εμείς του δώσουμε εντολή και όχι όταν εκείνος νομίζει. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι είναι επικίνδυνο.
Εάν δεν μπορούμε να απογειωθούμε μόνοι μας είναι καλύτερα να μην πετάξουμε.
Κατά την αναμονή μας στον χώρο απογείωσης είναι φρόνιμο να βάλουμε κάποιον να μας “πατάει” το εμπρός κεντρικό τμήμα της πτέρυγας ώστε η πτέρυγα να μην “φουσκώσει” χωρίς τον έλεγχό μας. Δεν πρέπει να τραβάμε τους Α ιμάντες ενώ αντίθετα έχουμε στα χέρια μας τραβηγμένους τους Δ ιμάντες ή τους Γ ή και τους δύο.
Η παρουσία έμπειρου πιλότου και η χρήση ανεμόμετρου είναι επιβεβλημένη.

Καλή πτήση

Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation