Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation

Ελεύθερη απόσταση “cross country”

H πρακτική για να κάνουμε ελεύθερη απόσταση, όταν η πρόγνωση του καιρού είναι θετική είναι η εξής: Πηγαίνουμε στην πλαγιά απογείωσης νωρίς και περιμένουμε να αρχίσουν οι συνθήκες γύρω στις 12.00. Απογειωνόμαστε και περιμένουμε στον αέρα τις συνθήκες να δυναμώσουν. Προσπαθούμε να βρούμε θερμικό το οποίο θα μας πάει σε μεγαλύτερο ύψος από την κορυφή και όταν κρίνουμε ότι έχουμε αρκετό ύψος, ξεκινάμε συνήθως προς τα πίσω με ούριο άνεμο στην πλάτη, για την ελεύθερη απόστασή μας.

             Πτήση αντίθετα με τον άνεμο.                             Πτήση στην ίδια κατεύθυνση με τον άνεμο,"go with the wind"

Ισχυρά ανοδικά στην αρχή της θερμικής ημέρας, ακολουθούνται από ισχυρά καθοδικά. Έτσι η επιλογή της αρχής του “cross country” δεν είναι πάντα μια απλή υπόθεση. Εκεί είναι το ενδιαφέρον της πτήσης και η μαγεία της ανεμοπορίας. Σε κάθε πτήση προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε διότι η πτήση μας εξαρτάται από τις συνθήκες της ημέρας. Όταν πρόκειται να κάνουμε ελεύθερη απόσταση, προσπαθούμε να καλύψουμε τη μεγαλύτερη εφικτή απόσταση. Σιγά σιγά θα έλθει η καλή ημέρα και η μεγάλη απόσταση. Η πτήση “cross country” γίνεται προς την κατεύθυνση του ανέμου “go with the wind”.


Προσπαθούμε πάντα να πετάμε στη βάση του νέφους μέχρι να εξαντλήσουμε ένα θερμικό σε ύψος.

Όταν μπούμε σ' ένα θερμικό πρέπει να το εξαντλήσουμε σε ύψος. Πολλές φορές η άνοδός μας σταματά και το vario μας δεν δείχνει κάθοδο. Δεν πρέπει να βιαστούμε να φύγουμε από εκεί. Σε λίγο νέος θερμικός κύκλος θα έλθει και πολύ πιθανόν να μας πάει ψηλότερα.
Όταν εξαντλήσουμε ένα θερμικό και βρισκόμαστε σε μεγάλο ύψος έχουμε δύο πλεονεκτήματα:
1) Τα θερμικά διογκώνονται στην κορυφή τους με αποτέλεσμα να μειώνεται η απόσταση μεταξύ δύο θερμικών, άρα και η μεταξύ τους περιοχή καθοδικών και
2) Πετώντας σε μεγάλο ύψος μπορούμε να πετάμε με μεγάλη ταχύτητα κι έτσι να καλύπτουμε μεγαλύτερη απόσταση.
Μπορούμε να πούμε ότι χωρίζουμε το ύψος σε τρεις ζώνες. Την υψηλή, όπου πετάμε γρήγορα, τη μεσαία, όπου πετάμε μικτά και τη χαμηλή, όπου πετάμε με τον καλύτερο λόγο κατολίσθησης.

 

Ένα συχνό πρόβλημα είναι η αναστροφή. Όταν στρίβουμε ένα θερμικό και πλησιάζουμε την αναστροφή, αντιμετωπίζουμε ήπιες αναταράξεις ενώ το θερμικό πλαταίνει και διαλύεται. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, όταν είναι ισχυρό περνάει την αναστροφή και συνεχίζει την ανοδική του πορεία μέχρι το νέφος. Η προσπάθειά μας είναι να “τρυπήσουμε” αυτή την αναστροφή και να περάσουμε από πάνω της. Ίσως θα πρέπει να ψάξουμε λίγο για να βρούμε το κατάλληλο θερμικό. Παρόμοια λύση δίνουμε όταν αντιμετωπίζουμε διασταυρούμενους ανέμους, οι οποίοι δεν μας επιτρέπουν να περάσουμε το στρώμα ανάμειξής τους.


Εμπειρία και επιμονή είναι απαραίτητα στοιχεία για να πετάξουμε πάνω από μία αναστροφή.
Εάν η αστάθεια της θερμικής ημέρας είναι ισχυρή, κάνουμε επιλογή των θερμικών που θα χρησιμοποιήσουμε. Είναι άσκοπο να προσπαθούμε να πάρουμε ύψος με ένα θερμικό, που είναι ασθενές και παρασύρεται από τον άνεμο, ιδιαίτερα όταν βλέπουμε σε λίγη απόσταση να δημιουργείται ένα cumulus, πολλά υποσχόμενο. Ο τρόπος που πετάμε από θερμικό σε θερμικό ονομάζεται διεθνώς “dolphin flying”, δηλαδή “πέταγμα δελφινιού”.
Πριν να κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο, να θυμόμαστε ότι όταν πετάμε μέσα σε ανοδικό, πρέπει να έχουμε χαμηλή ταχύτητα και όταν πετάμε μέσα σε καθοδικό πρέπει να έχουμε μεγαλύτερη ταχύτητα. Βέβαια οι πιλότοι που συμμετέχουν σε διεθνείς αγώνες πετούν πάντα γρήγορα. Φανταστείτε ότι έχουν εξελίξει την τεχνική τους και στρίβουν μέσα σε θερμικά πατώντας απ' την μια του πλευρά τον επιταχυντήρα και λίγο αντίθετο φρένο, ώστε να στρίβουν χωρίς να μειώνεται η ταχύτητά τους.

Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation