Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation

Το ρούφηγμα του νέφους

Μια μεγαλύτερη ανάλυση για τις εσωτερικές διεργασίες του “θερμικού” νέφους πρέπει να επιχειρήσουμε με σκοπό την κατανόηση του “ρουφήγματος” του νέφους, δηλαδή της ύπαρξης ισχυρών ανοδικών 300 έως 700 μέτρα κάτω από την βάση του.
Όπως περιγράψαμε στα νέφη κατακόρυφης ανάπτυξης, ο θερμός αέρας υγροποιούμενος αποδίδει θερμότητα, η οποία δημιουργεί ανοδικά μέσα στα νέφη. Κάτω από τα νέφη παρατηρείται, κατά τη δημιουργία τους και για χρόνο μικρό (20 με 30 λεπτά) αυτό το “ρούφηγμα”. Δηλαδή αέρας τείνει να καταλάβει τον χώρο του ανοδικού μέσα στο νέφος.

Τι να κάνουμε
Κατά την ανεμοπορία πρέπει να διακρίνουμε εάν το νέφος που δημιουργείται πρόκειται να υπεραναπτυχθεί. Κάτι όχι πάντα εύκολο. Μαύρη κάτω επιφάνεια νέφους, σημαίνει μεγάλο ύψος νέφους. Άρα πιθανό “ρούφηγμα”.

Η απομάκρυνση από τα ανοδικά ενός θερμικού νέφους γίνεται καλύτερα κάθετα προς την κίνησή του.

Κανονικά δεν θα πρέπει να πετάμε εκείνη τη στιγμή, αλλά όταν συμβεί και αντιμετωπίσουμε μία τέτοια κατάσταση, πρέπει να κλείσουμε αυτιά η να κάνουμε spiral,η να κάνουμε Β-stall ή να προκαλέσουμε full stall,ανάλογα με την επικινδυνότητα του “ρουφήγματος”. Ποτέ δεν ανοίγουμε εφεδρικό αλεξίπτωτο μέσα στα ανοδικά του νέφους, διότι θα βοηθήσουμε την έλξη μας περισσότερο. Η προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε είναι να αποφύγουμε τα ανοδικά και να απομακρυνθούμε από την ενεργή περιοχή του νέφους. Η άγνοια του θέματος μπορεί να μας οδηγήσει σε φοβία πτήσης. Προφύλαξη ναι, φοβία όχι. Για παράδειγμα αναφέρω ότι πλησιάζοντας ένα νέφος το οποίο τροφοδοτείται από τρεις πυρήνες θερμικών, νοιώθουμε ότι το θερμικό μας γίνεται πολύ πιο ισχυρό λόγω της σύγκλισης του αυτής, με άλλα δύο θερμικά . Αυτή η κατάσταση μπορεί να μας δημιουργήσει ανησυχία ότι πρόκειται για “ρούφηγμα”, ενώ δεν είναι έτσι.
Βέβαια είναι προτιμότερο να ενεργήσουμε προληπτικά παρά να πετάμε με φόβο ή με πραγματικό κίνδυνο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα από την άνοδό μας προς το νέφος, αλλά από την είσοδό μας μέσα σε αυτό. Φυσικά δεν πετάμε ποτέ μέσα σε νέφος. Η απώλεια προσανατολισμού, έστω και αν έχουμε μαζί μας πυξίδα, είναι συνήθης. Όταν βρίσκεται κάποιος μέσα σε νέφος χάνει την αίσθηση του χώρου, σχεδόν αμέσως και είναι αδύνατον να ακολουθήσει ακόμα και την πορεία που πρέπει, παρακολουθώντας την πυξίδα του. Η συνάντηση και σύγκρουση με άλλη πτητική συσκευή, είναι επίσης πιθανή.
Στις πτήσεις “cross country”, στους αγώνες αλλά και σε συνήθεις πτήσεις, κάνουν χρήση αυτού του “ρουφήγματος” με το οποίο σε προχωρημένο στάδιο μπορεί κάποιος να εξοικειωθεί, προσέχοντας την εξέλιξη των καιρικών συνθηκών και ενεργώντας άμεσα όταν προκύπτει πρόβλημα.
Η ασφαλής αντιμετώπιση του προβλήματος είναι να μην πετάμε με αυτές τις συνθήκες.

Έκπτωση “crabbing”

Κατά την πτήση μας με το αλεξίπτωτο πλαγιάς έχουμε πάντα μια κατακόρυφη και μια οριζόντια ταχύτητα, ανάλογη της κατασκευής της πτέρυγάς μας και μία κατεύθυνση την οποία δίνουμε εμείς στο αλεξίπτωτό μας με τη χρήση των φρένων.
Αυτά συμβαίνουν κατά τη μετακίνησή μας μέσα στον αέρα. Όμως αν κοιτάξουμε το έδαφος, επειδή βρισκόμαστε σε μία κινούμενη αέρια μάζα, αυτή η κίνησή μας δεν αντιστοιχεί συνεχώς σε κίνηση επί του εδάφους. Ήδη μιλήσαμε για τη Φαινόμενη και την πραγματική ταχύτητα, που αφορά την οριζόντια κίνησή μας και σε άλλο κεφάλαιο αναφερόμαστε στην κατακόρυφη άνοδό μας, λόγω των θερμικών ρευμάτων.
Αυτό που μας απασχολεί τώρα είναι η έκπτωση. Δηλαδή, η μετατόπιση της κατεύθυνσής μας λόγω του πλάγιου ανέμου.
Αν φανταστούμε ότι θέλουμε να διασχίσουμε ένα ποτάμι κρατώντας την ίδια πορεία συνεχώς, θα δούμε ότι θα προσεγγίσουμε σε χαμηλότερο σημείο από αυτό που θέλαμε να πάμε αρχικά, επειδή μας παρέσυρε το ρεύμα του ποταμού. Για το λόγο αυτό, δίνουμε κατεύθυνση λίγο υψηλότερα από εκείνη που θέλουμε να πάμε, ώστε λόγω της μετακίνησης του νερού να βρεθούμε στο σημείο που θέλουμε. Το φαινόμενο είναι γνωστό στους φίλους ιστιοπλόους και φυσικά στους αεροπόρους.
Το ίδιο εφαρμόζουμε και στον αέρα. Εάν ο άνεμος είναι ισχυρός, δίνουμε μια διαφορετική πορεία στην πτέρυγα μας, στρέφοντας προς τον άνεμο, απ' αυτή που θα της δίναμε εάν υπήρχε άπνοια. Κάτι σαν το περπάτημα του κάβουρα γι' αυτό αποκαλείται “crabbing”.

Στρέφουμε την πτέρυγά μας σχεδόν παράλληλα με την κατεύθυνση του ανέμου.

Next Page of Pocket Aviation Previous Page of Pocket Aviation